Ես այսօր կարդացել եմ <<Կեցցե լյոնեբերգացի Էմիլը>>:Այս գիրքը մի չարաճճի տղայի մասին էր,որը ապրում էր Լյոմբերգա քաղաքի Քաթհուլտ ագարակում:Այդ տղան հասցրել էր զզվեցնել իր հարևաններին:Իր հարևանները նույնիսկ որոշել էին գումար հավաքել և Էմիլին ուղարկել Անգլիա,սակայն նրա մայրը թույլ չտվեց:Նա իր չարաճճիության հետ մեկ տեղ կարողանում էր լավ գործարքներ կնքել: Փողքրիկ Էմիլին երբ պատժում էին և նրան գցում էին ցախանոց, նա այնտեղ փայտե մարդուկներ էր պատրաստում:Նա և իր հայրիկը միասին գնացին աճուրդի և Էմիլը սկսեց գործարքներ անել, նա գնեց մի հին զարդատուփ,մի հին հացի գունդ անող փայտ և մի հրշեջ պոմպ:Երբ իմացա նրա հայրը դրա մասին, շատ բարկացավ և ասաց,որ պետք չէ գումարը անպետք բաների վրա ծախսել,այլ պետք է խիստ անրաժեշտ իրեր գնել:
Իսկ թե ինչ եղա վերջում կարդացեք ինքներդ:
